Es selamun aleyküm,

biz, her birimiz ayrı hayatlardan, ayrı diyarlardan gelerek buluştuğumuz, soğuğuna inat gönlümüzü ısıtan Erzurum'dan seslenmek istedik size. insan düşünüyor, okuyor, yazıyor, çiziyor, kızıyor... biz istedik ki şu hayatta paylaşmaya değer bir şeylerimiz olsun, paylaştıkça çoğalan, çoğaldıkça dolan bir tohum heybemiz olsun. bu yüzden, seslenmeye karar verdik. konuşan değil, kuşanan olabilmek umuduyla. evet umut. anahtar kelime bir nevi. umut yol azığı, yol türküsü. umut, küçükse de büyüyen, cılızsa da filizlenen, sönükse de cesaretlenen. Aliya'nın "yürümek için sebeplerim var" derkenki sebebi olan umut. umut, tek başımıza bir şeyler yapmaya takat bulamazken, iki kişi olunca, üç kişi olunca, sayı arttıkça dünyayı değiştirme kudreti ve hasreti hissettiren. dilimizde duâ, slogan, münacaat misali dolanıp durduğu için "umuda tohum ek" cümlesi, ismimizi de buradan almak istedik. bizi nereden okursunuz, nasıl okursunuz, beğenir misiniz bilmiyoruz. gönül istiyor ki bütün kardeşlerimize ulaşmak, farklı farklı kanallardan seslendiğimiz bu gemiyle nasip olsun. vaktinizi boşa harcadığınız bir internet sitesi değil de, sohbetiyle kendinizi yuvanızda hissettiren güzel insanlar olur ya hani, işte o sohbetler misali kulağınızda hoş bir tını, dilinizde hoş bir tat, kubbede hoş bir sedâ bırakabilen bir platform olmak niyetiyle. Allah'a emanet olun...